Als ik terugdenk aan de decembermaand dan denk ik aan lichtpuntjes.
Letterlijke lichtpuntjes bijvoorbeeld, in de vorm van de kaarsjes die eindelijk aangingen. Ik ben niet zo’n kaarsjes-mens, maar mijn vriend gelukkig wel. Het is niet dat ik het niet mooi vind, maar ik vergeet het eigenlijk altijd… Wat ik wel onthoud is van wie ik elke kaars heb gekregen, dus als ze branden, dan branden ze met aandacht. Zo kreeg ik het kaarsje op de foto in Valencia bij het afscheid van mijn internationale vrijwilligerswerk.
Het ontbreken van licht maakte ik in december mee in een Intercity. We reden gewoon door, alleen wel in het pikkedonker. Ik had verwacht dat iedereen met zijn smartphone ging spelen, maar nee. De smartphones werden wel tevoorschijn gehaald, om het licht daarvan te gebruiken om verder te kunnen lezen in boek of krant! Daar werd ik wel blij van, dat mensen me zo kunnen verrassen.
Ook bezocht ik in december het Amsterdam Light Festival. Met een groep van de fotoclub gingen we op pad met camera’s en statieven onder leiding van clublid Ed. Lopend uiteraard. Ik heb vele positieve verhalen gehoord over de vaartochten, alleen is dat niet heel handig met lange sluitertijden 🙂 Mooie objecten gezien en soms kreeg ik een beetje een Oerol-gevoel, bijvoorbeeld bij de projecties op bomen. Ook leuk was dat de Hortus Botanicus vrij toegankelijk was. De ginkgo biloba ziet er bij kunstlicht nog indrukwekkender uit!
Het grootste lichtpuntje van heel 2014 was toch wel gisteravond. Het feit dat ik de jaarwisseling kon vieren met mijn beide ouders maakte me even stil. En heel dankbaar.
Ik wens jullie heel veel lichtpuntjes voor dit nieuwe jaar!

ja, lichtpuntjes zijn fijn! dat amsterdamse lichtgebeuren had ik weer gemist en dat terwijl ik me vorig jaar nog wel zo had voorgenomen daar heen te gaan! nou ja, voor we het weten is het weer zo ver 😉
hier ook zo’n fijne jaarwisseling dus met lieve mensjes, top!