anitaschrijft.nl – Pagina 4

Herinneringen krijgen extra glans

DigiTaal 22 september 2013 18 juli 2020

Zes jaar heb ik deel uit mogen maken van de Coeliac Youth of Europe. Vier jaar als afgevaardigde van Nederland en twee jaar als Project Manager in het bestuur. Drie jaar geleden nam ik afscheid. Oftewel, zo noemden wij het, ‘ging ik met pensioen’. Dat ligt nu eenmaal wat vroeger als je bij een jongerenorganisatie zit.

Ik schreef al eerder dat ik met mijn toenmalige mede-bestuursleden nog steeds contact heb. Daarnaast ontvang ik ook nog de e-mails van de groep. Het is leuk om te zien hoe de organisatie zich verder ontwikkelt. Zo wist ik ook dat wegens problemen met de provider de website begin dit jaar opnieuw opgezet moest worden. Ik bood mijn hulp aan en die namen ze dankbaar aan. Het was leuk om met WordPress bezig te zijn en daarnaast voelde het goed om weer even bij de Coeliac Youth of Europe betrokken te zijn.

Toen ze me een paar maanden geleden vroegen of ik een workshop over WordPress wilde geven tijdens de jaarlijkse conferentie, hoefde ik niet lang na te denken. Een website gaat pas leven door de gebruikers, dus het was leuk om mensen wegwijs te kunnen maken. En daarnaast natuurlijk oude bekenden zien! De conferentie was dit jaar in Amsterdam en ik hoopte al langer dat ik een kans zou krijgen even gedag te zeggen.

Zenuwachtig was ik niet. Mijn presentatie was ruim op tijd af, dus de dag ervoor ben ik zelfs nog even met een vriendin naar het strand gegaan (die laatste mooie dag van het jaar). De presentatie ging super en voor de lunch kon iedereen de dingen doen in WordPress die van ze verwacht werden. En bekenden terugzien uit landen als Malta, Finland, Servië en Italië; ik werd er heel blij van. Ik ging dan ook niet alleen naar huis met een gigantische bos bloemen en een glutenvrij bakboek, maar vooral met een enorme smile en ontzettend veel energie!

Bijzondere wildernis

Natuur 19 september 2013 18 juli 2020 1 reactie

Een paar jaar heb ik als waddengids verteld over “onze laatste wildernis”. De Waddenzee is prachtige natuur die het verdient goed beschermd te worden. Toch dacht ik afgelopen jaar bij “wildernis” aan iets anders. Aan nieuwe wildernis, aan De Nieuwe Wildernis.

Twee jaar lang is er gefilmd in de Oostvaardersplassen. Van al dat materiaal is een bioscoopfilm gemaakt van anderhalf uur. Vanaf volgende week draait hij in de bioscopen en iedereen die van BBC Life heeft genoten moet gewoon gaan kijken. Alle anderen ook trouwens.

Gisteren had ik namelijk het voorrecht om bij de speciale voorpremière aanwezig te mogen zijn. Zo bijzonder, zo dichtbij, zo puur; ik heb 97 minuten geboeid gekeken naar deze seizoenen. Niet alleen de vier seizoenen van het jaar, maar ook de seizoenen van het leven. Niet alle dieren hebben een happy end in de film, maar de circle of life is integer vastgelegd.

Geen idee wat de criteria zijn voor een Oscar voor beste niet-Engelstalige film, maar wat mij betreft mag deze film zo verscheept worden naar Amerika. Dat zou een mooie bekroning zijn voor dit bijzondere project!

Inzoomen op Artis

Fotografie 31 augustus 2013 18 juli 2020 1 reactie

Soms komt alles mooi samen. Mijn vriend zei van de week dat hij wel weer eens naar Artis wilde. Een dag later vond ik in een la een kortingsbon – die ook nog geldig was – en ik had van de Spoordeelweken nog een gratis treinkaartje geldig tot en met 31 augustus.

Uiteraard ging mijn camera mee. De vorige keer had ik alleen nog maar mijn kitlens, dus ik heb me goed vermaakt vandaag.
Ik denk dat de zwanen nog het meest gefotografeerd zijn, de lievelingsdieren van mijn vriend. Zowel de witte als de zwarte zwanen poseerden af en toe prachtig.

Het was leuk om alle veranderingen van Artis te zien, zoals het apenhuis. De vorige keer dat we er waren werd die nog verbouwd. Ook de vlindertuin was weer bijzonder (en erg warm!). Ik vond het trouwens wel opvallen dat het op de ene plek echt zaterdag-druk was, terwijl je op andere plekken amper iemand zag. Mooie momentjes om even in stilte te genieten!

Muzikale mix met zomerzon

Cultuur 21 augustus 2013 18 juli 2020 1 reactie

Er zijn van die festivals waar je al jaren naartoe wilt, maar waar het steeds niet van komt. Afgelopen weekend was er zo’n festival en het was niet Lowlands, want daar ben ik tien jaar geleden al geweest!

Elke zomer is er in augustus Uitgast in Natuurpark Lelystad. Klassieke muziek met diverse andere muziekstromingen ernaast. En dat op een prachtige locatie natuurlijk. Er werd behoorlijk slecht weer voorspeld, dus ik zag ons al zitten met paraplu’s, maar alle regen viel vroeg in de ochtend. Met een zonnebril op konden we dus genieten van een cello octet met mezzosopraan Karin Strobos en daarna van de swingende Amsterdam Klezmer Band. Waarschijnlijk hele andere muziek dan aan de andere kant van de Flevopolder, maar niet minder mooi! Al zijn mijn vriend en ik fan van The Piano Guys waar, ondanks de naam, veel cello’s gebruikt worden zoals in deze The Cello Song. We hadden het cello octet dus het liefst ook even zonder zang willen horen, maar dat zat er dit keer niet in.

Toen ook iedereen uitgedanst was bij de klezmermuziek, gingen wij nog even heel tactisch naar de everzwijntjes. Het parkeerterrein was namelijk overvol, dus zo vermeden we de drukte. En we wisten dat er net jonge biggetjes (eigenlijk heten ze frislingen) geboren waren! Ze waren te snel voor mijn camera, maar wel heel schattig om te zien. Helemaal rozig van de zon gingen we weer naar huis, blij dat ik het dit jaar eindelijk heb mogen meemaken!

Dag hangmat

Overig 22 juli 2013 18 juli 2020 1 reactie

Soms moet je ruimte maken voor de toekomst. En hoewel ik nooit spijt heb gehad van de aankoop van mijn hangmat nam hij met 3 bij 1,2 meter wel een groot deel van mijn woonkamer in beslag.

Het eerste plan was om hem te bewaren in de schuur. Het frame was helemaal uit elkaar te halen en er zat een mooie tas bij, dus dat moest kunnen. Ja, iets wegdoen is niet mijn sterkste punt…

Gelukkig word ik wel steeds realistischer, want een dag later bedacht ik al dat hij natuurlijk ook in die tas nog veel ruimte zou innemen. Samen met een wat hogere luchtvochtigheid in de schuur was dat dus toch geen goed plan. Dan kon ik er beter iemand anders blij mee maken. En dit is natuurlijk wel het seizoen dat mensen nadenken over de aanschaf van een hangmat.

Dus ik heb mooie foto’s gemaakt, een duidelijke advertentietekst geschreven en alles online gezet. Ik was heel benieuwd hoe snel het zou gaan, want uit ervaring weet ik dat je soms flink geduld moet hebben. Wel was het prachtig weer, misschien zou dat helpen?

Ja dus, want al na een dag kreeg ik een mailtje van een vrouw met de vraag of ik de hangmat nog had. Dit weekend heeft ze hem opgehaald en ik hoop dat ze er nog heel lang van kan genieten.

Dag hangmat, bedankt voor alle relaxmomenten!

Vermomd boek

Lezen 16 juli 2013 18 juli 2020

Ik kreeg het boek voor mijn verjaardag, Me Before You van Jojo Moyes. Mijn vriend bestelt regelmatig boeken bij Amazon en zag hele goede recensies over dit boek, dus dat leek hem wel wat voor mij.

Zowel de omslag als de titel doen misschien vermoeden dat het een chicklit is. De ware aard is goed vermomd. Enige overeenkomst is misschien dat er een man en een vrouw in het verhaal voorkomen en dat er liefde in het boek zit. Maar het is zo’n boek waarbij het een aantal dagen duurt voordat je door kunt met een nieuw verhaal.

Vorige maand is het boek ook in het Nederlands verschenen. De titel is Voor Jou geworden. Een beetje dubbelzinnig, want het kan dezelfde betekenis hebben als de Engelse titel, maar ook meer in de zin van “alsjeblieft, dit is voor jou”. Als ik er zo over nadenk past die betekenis van de titel eigenlijk ook. Er wordt veel gegeven in het boek. En wat er aan de lezer gegeven wordt? Veel stof tot nadenken en waarschijnlijk ook wat tranen!

Mini-vakantie in mijn achtertuin

Overig 10 juli 2013 18 juli 2020 2 reacties

Wat kun je blij zijn met een simpele achtertuin! Zeker met het prachtige weer van de afgelopen dagen. In de avond lekker bezig met de planten, wat dit keer veel verrassingen opleverde. Bij mijn tuinhekje stond opeens een stokroos en ik vond ergens lavendel waar ik het nooit geplant heb, erg leuk!

In het weekend hebben we zelfs een keer gebarbecued, maar ook gewoon buiten eten geeft me al een vakantiegevoel. Ook lekker lezen krijgt een extra dimensie als dat buiten kan.

Sinds een jaar geniet ik daarnaast ook van mijn kleine vijvertje. Het is eigenlijk een simpele plastic vijver op het terras, want de vijver die er heel leuk uitzag als een wijnvat kon terug naar de tuinzaak. Het is namelijk wel handig als het water er niet aan de onderkant uitloopt… Ik geniet echter net zo van deze simpele vijver, want het fonteintje is wat me zo blij maakt. Het klinkt als livemuziek van Dan Gibson, goed voor een heleboel genietmomentjes in mijn tuin!

Uitdaging

Fotografie 24 juni 2013 18 juli 2020 2 reacties

Op de website van mijn fotoclub heb ik geschreven dat het lidmaatschap me uitdaagt om steeds nieuwe dingen te proberen met fotografie. Een van de onderwerpen die ik niet snel uit mezelf zou opzoeken is architectuur. Ik vind het wel interessant om dat mooi vast te leggen, maar als je met ruim twintig medefotografen op pad gaat is het best lastig om een originele invalshoek te vinden.

Begin van de maand was de bestemming van onze “doedag” de Amsterdamse Spaarndammerbuurt. Een van de leden wist hier veel over te vertellen en nam ons mee door de wijk. Het Schip is het meest opvallende gebouw hier. Ontworpen door Michel de Klerk in de stijl van de Amsterdamse School, waarbij niet alles functioneel hoefde te zijn. Er zit tegenwoordig ook een museum in het gebouw, met het oude postkantoor en een oude arbeiderswoning.

Op zo’n dag ben je voortdurend aan het kijken met het fotografen-oog. Overal zie je bijzondere dingen, maar het meeste zien de anderen ook natuurlijk. Toch maar de gok genomen en gekozen voor een foto die ik allesomvattend vond. Als je bij de bespreking op de clubavond dan van iemand hoort “ik heb die hele spiegel niet gezien” dan heb je blijkbaar toch goed gekeken. En als je dan de volgende ochtend een mailtje ontvangt dat je derde bent geworden met de maandfoto, dan word je extra blij!

Deva Premal

Cultuur 15 juni 2013 18 juli 2020 1 reactie

Een collega gaf me een paar jaar geleden een cd cadeau, van Deva Premal. Nóóit van gehoord. Het was mantra-muziek en daar had ik sowieso niet eerder naar geluisterd. Maar het is muziek waar je vrij snel verslaafd aan raakt! Toen ik een mp3-speler kreeg verhuisde de muziek mee en genoot ik er ook in de trein en in de bus van.

Drie jaar geleden ontdekte ik een maand te laat dat ze een concert in Nederland had gegeven… Vorig jaar was ik er wel op tijd bij en afgelopen week zat ik wederom in de zaal. De nummers waarbij je alleen luisterde waren ver in de minderheid. En samen zingen in een compleet uitverkochte schouwburg is indrukwekkend! Miten, de partner van Deva, zorgde voor de extra dimensie door soms de mannen en dan weer de vrouwen te laten zingen. Of alleen de balkons en dan weer de zaal. Tussendoor waren er prachtige solo’s op de fluit van Manose. En natuurlijk grapjes en wijze woorden van Miten, evenals mooie Engelstalige liedjes. Een energie die niet te vergelijken is met andere concerten die ik heb meegemaakt. Om nog lang van na te genieten!

Schotland? Nee, Schokland!

Natuur 14 juni 2013 18 juli 2020 1 reactie

“We gaan een weekendje kamperen.”
“Oh leuk, waar?”
“Bij Schokland.”
“Schotland is heel mooi!”
“Nee, Schokland.”
“Ehm, waar ligt dat?”

Zo gingen een aantal conversaties afgelopen maanden. Schokland mag dan wel UNESCO Werelderfgoed zijn, bij de meeste Nederlanders is het toch vrij onbekend.

Mijn eerste kennismaking met Schokland was gek genoeg op Terschelling. In 2008 stond daar het project Schokland & Ik van de kunstenaars Bente Hamel en Antonio Consilvio. Het prikkelde mij om zelf naar de Noordoostpolder te gaan.

Aangekomen op Schokland heb je wel enige fantasie nodig om je voor te stellen dat dit ooit een eiland was. Als je er loopt kun je niet zien waar het voormalige eiland begint en ophoudt. Gelukkig zijn de contouren met bomen zichtbaar. En op het voormalige eiland vind je een oud dorpje, uitgestrekte roggevelden en enorme bloemenvelden, waar je heerlijk tussendoor kunt wandelen.

Afgelopen weekend waren we er dus om te kamperen tijdens het Uit-jeTent-weekend. Het enige weekend in het jaar dat je kunt kamperen op het terrein van de beheerboerderij van het Flevo-landschap, een prachtige plek.

Tent, zon, rust… een echte mini-vakantie!